Blog van Beau, Beau van Boheemen, Beau Cinq

Blog van Beau

2)

“You could at least use some deodorant!”. This was not it. I closed the book, got my stuff together, stood up and walked towards to the exit. I thought I had to stand in the train.

A couple of months ago, I decided to continue my fitness A education. I chose the direction of Personal Training.  I just came back from a gap year that lasted ten months and I was ready to celebrate summer like every year: partying hard! What I did not foresee with 24 years of experience was the situation I ended up in. Almost all of my friends were working full-time and those who weren’t were abroad, just like me a couple weeks ago. Conversations about kissing boys or embarrassing dance performances at the Leidseplein were not trending topics anymore. Conversations were all about buying houses, being pregnant or going for job interviews.

With a load of experiences and just a couple of serious future plans, I was back in the country. A 9 to 5 job didn’t sound very charming and it was certainly not better than drinking wine after a litre of vodka on an evening. I decided that a new study was my next move. Keep working on yourself I thought. Personal training seemed to me the best choice. It fits me perfectly, the basic knowledge was already there and I could combine it with my work.

After some research on the Internet, it seemed that Fitvak! (A home study) was one of the options I had. This meant less costs and more spare time. On the other hand, I needed some motivation but I didn’t have much work to do so I could until I collapse. 

One week later I received my new textbooks. The learning process would begin tonight. After ten minutes the phone rang. I was booked for a job in a hotel for one whole week. The following day, I received an e-mail that I was booked for Adidas and the day after for Jägermeister. More work means more money! A lot of money means an opportunity for a new trip! The fact that I was busy didn’t bother me. A lot of jobs force me to travel by train therefore I could use that time on my new book.

I returned from my holiday three months ago and there I was, sitting on a train from Rotterdam to Amsterdam. It was just impossible for me to study on the job especially being surrounded by other models. Today I was ready. I was alone, found a spot and had no work besides studying. I grabbed my book and I started studying. Near the Rotterdam Blaak station, it was getting more and more crowded. People were getting in and out of the train and finally a man came and sat next to me. I moved my bag off the chair and continued reading. Eventually, I smelt something. The man was not only stinking but he also made an awful noise. It might have been his Tabaco smell.

“You could at least use some deodorant!” I thought. Obviously this didn’t work. I closed the book, grabbed my stuff, stood up and I walk towards the exit of the train. I’d rather stand there than next to that guy. My education, we’ll see.

1)
Ik kijk op mijn telefoon. Shit, al half tien. Ik moet nog langs een vriend voor een luchtbed en nog langs de gall & gall voor een fles vodka. Dat betekent dat er geen tijd meer is om mijn billen te trainen vandaag.
Ik ga naar Lowlands festival, en hoewel dat vijf dagen lol betekent, betekent het ook dat ik vijf dagen niet kan trainen en niet optimaal eet. Ik ben gezegend (of in dit geval verdoemd, maar laat het de mensen niet horen) met een stofwisseling van een babymuis, dus wil ik dit weekend niet afvallen, dan moet ik flink wat eten inslaan.
Met een notenvoorraad waar je een heel weeshuis mee kunt onderhouden sleep ik me voort richting camping nummer 2. Als mijn tent eenmaal staat en ik een flinke portie voedsel naar binnen heb gewerkt, waag ik me aan mijn eerste glas alcohol van het weekend. Mijn mede-festivalgangers lijken zich er minder zorgen om te maken. Volledig tevreden smeren ze nog een broodje hagelslag als avondeten, en ook de volgende ochtend klagen ze niet over het blikje knakworsten dat dient als ontbijt.
Als ik op vrijdag, de eerste echte festival dag eenmaal gedoucht en aangekleed ben, kijk ik even om me heen en vraag ik me af of Lowlands voor mij wellicht een beetje anders is dan voor de meesten. Ja, ik kan niet wachten tot Die Antwoord en bij Damien Marley sta ik straks vooraan, maar de tijd in de rij verdoe ik met op en neer huppen om toch nog even wat kuiten mee te pakken. Het springen en dansen bij de optredens zijn mijn cardio en aan spierkracht werk ik eigenlijk alleen als ik in squat-positie boven de toiletten hang om contact met de bril te vermijden. Het is iets waar ik mijn weekend niet door laat leiden, maar wat toch altijd in mijn achterhoofd blijf zitten.
Na vier dagen keihard te hebben gefeest moeten we op maandagochtend dan toch echt naar huis. Na wat slopende uren sjouwen met tent, slaapzak en kleding ben ik dan eindelijk thuis: bezweet, plakkerig, en met een redelijke kater. Terwijl ik me langzaam uitkleed vraag ik me af hoeveel de vijf dagen nu werkelijk hebben aangericht. Ik ben wat ideaalbeeld betreft nu eenmaal geen doorsnee meisje. Ik wil niet dun zijn, ik wil massa zien! Voordat ik de douche inspring, waag ik voorzichtig een kijkje in de spiegel. Zie je wel, mijn billen zijn wat platter. En de vormen in mijn schouders zijn ook vervaagd. Al dat festival-gestruin, daar kan geen cashewnoot tegenop.
Mijn gedachten dwalen af en ik denk terug aan de donderdagavond dat ik huilend van het lachen in mijn campingstoeltje lag.
Met een grijns op mijn gezicht stap ik de douche in.
Het was het allemaal waard. — met Beau VnBoheemen.

  • beau la

    Nog één hapje, zeg ik tegen mezelf, en ik worstel me erdoor heen.meer

  • Beau blog

    De pech hebben om ‘aanleg te hebben voor dun zijn’ is een paradox waar redelijk weinig begrip voor is!meer

  • Beau blog
    "Je kunt toch ten minste wat deodorant op doen", denk ik. Dit wordt helemaal niks. Ik klap het boek weer dicht, pak mijn spullen bij elkaar, sta op en loop richting uitgang. Dan maar het laatste... meer
  • beau blog

    Ik kijk op mijn telefoon. Shit, al half tien.
    Ik moet nog langs een vriend voor een luchtbed en nog langs de gall & gall voor een fles vodka. Dat betekent dat er geen tijd meer is om mijn... meer

  • beau mud

    Mijn telefoon gaat. Ik ben aan het werk op een evenement, het netwerk ligt eruit en het is een complete chaos. Al uren proberen we boze mensen gerust te stellen die vragen stellen waar we geen antwoord op hebben. Het is warm, de airco doet het niet en de klanten hebben allemaal haast: vandaag is niet mijn dag.meer